Karanlıklar İçinde Koşuşturma

Konu: Karanlıklar İçinde Koşuşturma Ptsi Şub. 22, 2010 4:08 am

Gecenin körü olmuştu neredeyse. Bu karanlıkta önünü görmesi bile çok zordu. Önüne ne çıkacak ve neler olacak haberi bile yokken bu şekilde dışarıda dolaşmak tehlikeliydi. Zaten çoktan bu tehlikenin içine düşmüş, bundan nasıl kurtulacağını düşünüp duruyordu. Kaderi sürekli birilerinin elinden kaçmak mıydı? Neler olmuştu bir anda? Belki dakikalık belki de saniyelik bir olaydı(!) Zaten başı bir türlü beladan kurtulmuyordu. Saat yaklaşık gece 3'ü gösteriyordu, ve işi gücü yokmuş gibi yine evden kaçıp şehir meydanında koşmaya başladı. Yine başını belaya sokmuş, bu sefer bu beladan nasıl kurtulacağını düşünüyordu. "Çekilin yolumdan!" Etraftaki insanları hiç aldırmadan itiyor, var gücüyle koşmaya devam ediyordu. Arkasındaki 10 kişinin böyle olabileceklerini hiç düşünmemişti. Az önce yaptıklarını düşündükçe, içinden geçen tüm küfürleri savuruyor, nasıl böyle bir hataya düştüğünü kendi kendine tartışıp, yine kendine kızıyordu. Hızla gördüğü bir araya girdi ve durdu. Yavaşça gözlerini az önce geldiği yöne çevirdi. Adamlar durmuş kızın nerede olduğuna bakıyordu. Gözden kaybolmak için zamanlama süperdi, hızla aradan içeriye koşmaya başladı. Aranın karanlık olması onun için bir avantajdı. Koşarken önündeki çöp kovalarını görmemişti ki, hızla onlara çarpıp yere kapaklanmıştı. "Kahretsin!" Yerden hızla kalktı. Dizi kan içinde kalmış fakat onun umurunda bile değildi. Acaba duyulmuş muydu? "Bakın kız o tarafta!" adamların birinin sesini duymasıyla koşmaya devam etti. Koşarken az önce düşmesine sebep olan şöp kutusuna topuğuyla sertçe tekme atmış, adamlardan birinin yere düşmesine sebep olmuştu.

Aradan çıkıp arka sokakların birine daldı. Herhangi birine... Gücünü kullanması için kimseye görülmeyeceği bir yer bulması gerekiyordu ki, bu arka sokak bile şehir meydanından çok kalabalıktı. Birden önüne bir ayrım çıktı. İki farklı yewre gidiyordu. Sağa doğru giden yola doğru bakındı, çünkü oradan gürültü geliyordu. Kendine doğru koşan kişileri gördü, arkasına bakınca arkasından az önce gelen adamları gördü. Soldaki yol ayrımına girdi. Bu sokak çok karanlık ve az bir loş ışık vardı. Sadece bedenler ve yüzler belli oluyordu. Etraftaki nesneler ya da dükkanları tam seçemiyordu. Ve bir çıkmaz sokak daha(!) Şehir meydanındaki çıkmaz sokaklara alışmıştı. Yavşaça gözlerini arkadan gelen seslere çevirdi.

Tam da tahmin ettiği gibiydi, yaklaşık 20-25 kişi olmalılardı. Ellerinde demir levyeler, sanki kızı öldüresiye döveceklermiş gibi duruyordu. Peki onları kızın peşine takan neydi? Saatler önce meydanda dolaşırken, birkaç kişinin bir kız zorla götürdüğünü görmüştü. Onların peşine takılmış, adamları kızı götürdüğü yere kadar izlemişti. Girdikleri mekan çok farklıydı. Kimsenin uğramayacağı, görse bile asla içeri girmeyeceği bir yerdi. Çığlık sesi, içeriye girişi ve içerinin nasıl bir yer olduğunu yaklaşık bir dakika içinde görmüştü. İçeriye girmiş mekanı dağıtmıştı. Tabii bilmediği birşey vardı, kızda onların adamlarından biriydi. Yine büyük bir hataya düşmüştü. Ordan çıkması ve koşması, adamların yaklaşık 1 saat boyunca peşine takması bir olmuştu. Adamlar kızın karşısında sinsi sinsi gülerken, adamların elindeki demirleri onlara karşı kullanmayı planlıyordu. Adamların çoğu iri yarı ve iğrenç suratlı Marie'nin midesini bulandıracak kadar mide bulandırıcıydı. "Gelin bakalım!" Adamların ilk hamle yapmasını bekliyordu ama her zaman ki gibi tetikte ve neler olabileceğini tahmin ediyordu.

Konu: Geri: Karanlıklar İçinde Koşuşturma Ptsi Şub. 22, 2010 5:26 am

Diğer insanların arasına karışmış sokakta anlamsızca yürüyüp normal insanların yaşantısının tam olarak nasıl bir şey olduğunu çözmeye çalışıyordu.Her gün bu sokaklardan binlerce insan nereye gidiceğini bilmez bir şekilde sadece yürüyüp duruyordu.Bunun altında yatan mantığı ne kadar anlamak istese de çözümü olmayan bir denklemden farksız değildi.Kendini bu konuya o kadar kaptırmış olucaktı ki geçen saatlerin farkına varamamıştı.Bu konu üzerine düşünmeye devam ederken yanından hızla geçen genç bir kız fark etti.Telaş içerisindeki koşuşturması hiçte hoşuna gitmemişti ki onu takip eden adamları fark etmesi ile başını dertte olduğunu düşünmüştü.Yüzündeki beliren küçük gülümseme ile ceketinin kollarını sıvadı.

Hızla yönünü değiştirerek adamların ilerlediği yönü gözüne kestirmişti.Ama sokaktaki kuru kalabalık onun için standart bir engel teşkil ediyordu.Bu yüzden daha pratik bir yol arayışına düşmüştü.Yan tarafındaki dükkanın yangın merdivenini görünce hiç düşünmeden olabildiği kadar hızlı bir şekilde tırmanmaya başladı.Basamakları hızla çıkarken yolun yarısından sonra hiç bir basamak olmadığını fark etti.Acele ederek karşı balkonun demirlerini gözüne kestirdi ve geri takla atarak balkonun korkuluklarına tutundu.Tekrar geri sıçrayarak çatıdan sarkan merdivenleri yakaladı.Hızla merdiven basamaklarını üçer üçer çıkarak çatıya ulaştı.

Çatıya çıkmasıyla kaçan kızı ve peşindeki adamları gözlemlemeye başlaması bir olmuştu.Kısa bir süre sonra ''evet güzel kız kendini nasıl belli edeceğini biliyorsun'' diyerek hızal koşmaya başladı.Çatıdan çatıya atlayarak takibine devam ediyordu.Bir süre sonra genç kızın ve peşindeki zibidilerin bir sokağa saptığını görünce koşmayı bırakıp yürümeye başlamıştı.Bu işe kalkışırken bu kadar uğraşacağı aklına gelmemişti.Çatının sonuna doğru yaklaşarak kendini birden boşluğa bırakmıştı.Rüzgarın yüzünü sıyırarak saçlarını savurması ile tek dizinin üzerine düşmüştü.Hafifçe başını kaldırarak yüzünü serserilere doğru çevirmişti.Yüzündeki sinsi gülümseme tekrar yerinde belirdiğinde ellerini hafifçe kaldırmıştı.Ayaklarının altında binaları sert bir şekilde savuran meltemleri anımsatan bir tür rüzgar hissediliyordu.Ellerini tam olarak kaldırdığında ise bu rüzgar iyice yön alıp önünde duran serserileri hızla havaya savuşturmuş.Ellerini tekrar hızla havadan indirdiğinde ise Meltemin etkisi ile havaya savrulan insanlar sanki tepelerinden bir baskı uygulanıyormuş gibi hızla düşüşünü izlemişti.

Konu: Geri: Karanlıklar İçinde Koşuşturma Ptsi Şub. 22, 2010 7:43 am

Ellerini tam iki yana açmış adamlara karşılık verecekken, yukarıdan bir yerden -Marie'nin göremediği bir yerlerden- aşağıya biri atlamış ve adamların arkasına geçmişti. Bunun kim olduğunu düşünüp duruyordu. Yoksa onlardan biri miydi? Yanılıyor da olabilirdi. Karşısındaki kişinin yüzünden hiç düşmeyen sinsi gülüşü biraz da olsa Marie'yi tedirgin etmeyi başarmıştı. Daha nelerin olduğunu bilmeden tüm dikkatler onun üzerine çevrilmiş duruyorken Marie bunun kaçmak için iyi bir fırsat olduğunu düşünmeye başladı. Ama korkaklık yapıp kaçmak istemezdi. Hayatında hiç birşeyden korkmamıştı. Ya da o öyle sanıyordu. Birden sert bir rüzgarın çıkmasıyla az önce gelen kişiye baktı. Demek ki onunda güçleri vardı ve bir şekilde Marie'yi kaçarken görmüştü. Yoksa durduk yere gelipte ona yardım etmezdi. Önündenki adamların çığlıkları ve bağırışlarıyla beraber ne olduğunu şaşıran Marie durduğu yerde kendini sabitledi. Sonuçta bu sert rüzgara karşı uçup gitmek istemezdi.

Adamların tüm çabasına rağmen uçup havaya sertçe yön değiştirmeleriyle beraber, önünde duran çocuğa sinsice baktı. Sonuçta yardıma falan ihtiyacı yoktu. Ya da birinin ona yardım etmesi için bağırmış, saçma sapan hareketler(!) yapmış değildi. Adamalrın hızla yere çarpıp düşmelerinden sonra, hızla çocuğu yanına gitti. Tam önünde durdu ve onu incelemeye başladı. İlginç bir tipe benziyordu. Gelip Marie'ye yardım etmesi ve böyle bir gücü kullanması çok tuhaftı. Ya da onun için tam bir eğlencede olabilirdi.

Ellerini kollarında sarıp, bilmişce bir tavır alarak bakışlarını yere düşen adamların iniltilerin geldiği noktaya çevirdi. Tekrar gözlerini çocuğun gözlerine dikerek" Senden yardım isteyen biri mi var"

Konu: Geri: Karanlıklar İçinde Koşuşturma Salı Şub. 23, 2010 2:24 pm

Yüzündeki sinsi gülüş genç kızın sesi ile son bulmuştu.Makaraya alırmış gibi bir çift gülücük atarak ''Üzgünüm küçüklükten genel bir alışkanlık ama madem bu kadar rahatsızsın senin için bir şeyler yapabilirim.''demişti.Sözlerinin adımlarla bir kaç adım ilerideki merdivenlere doğru ilerledi.Ayağını merdivenin ilk basamağına attıktan sonra yüzünü genç kıza döndü.Yavaşça merdivene oturarak sırtını merdivenin korkuluğuna dayamıştı.Thomas'la son karşılaşmalarında ondan aldığı bir yeteneği kullanmanın tam zamanı olduğunu düşünmeye başlamıştı.

Başını yere eğerek alaycı bir ses tonu ile konuşmaya başladı.''Evet güzel kız dans pistine çıkma sırası sende umarım uygun ayakkabılar seçmişsindir''.Etraftaki bütün seslerin kesilmesi ile birlikte başını tekrar yerden kaldırmıştı.Zihninde yaşadığı karmaşayı gözlerinden anlamak hiçte zor olmamalıydı.Başkalarının gücünü zihninde tutmak yada onları kullanmayı denemek göründüğünden daha zor ve acı verici olsa da kendini geliştirmek için buna mecburdu.Bu yüzden derin bir nefes alarak gözlerini araladı ve hızlıca parmaklarını şaklaktı.Birden yerdeki adamlar yok olmuş çıkardığı rüzgarın etkisi ile dağılan çöğ tenekeleri sanki hiç dağılmamış gibi köşedeki yerinde duruyordu.Bunların hemen ardından sokağa daha önce devirdiği adamların girmesi her şeyi açıklıyordu.

Konu: Geri: Karanlıklar İçinde Koşuşturma Çarş. Mart 03, 2010 11:38 pm

Çocuğun yüzündeki alayla atılan birkaç gülücük onun sinirlenirini kat kat arttırmaya yetrmişti. Biir zaman sonra çocuğun ilerideki merdivenlere doğru gittiğini görünce, kurtulduğunu sanıyordu -ki yanılıyordu-. Tam arkasını dönüp gidicekken çocuğun o alayla karışık ses tonuyu duydu. Sanki bu gece onunla uğraşacak tek kişi oymuş gibi, onu ciddiye almamak istedi fakat yapamadı. Çocuğun konuşması bittikten sonra arkasını döndü ve sinirle merdivenin korkuluklarına dayanmış olan çocuğa bakındı. Dans pisti derken acaba neyi kastetmişti? Yoksa başı yine belaya mı girecekti. İster istemez ne demek istiyorsun dercesine çocuğa bakındı.

Çocuğun parmağını şaklakmasıyla adeta beyninde bir fırtına kopuyordu. Yoksa o mu öyle sanıyordu? Saniyeler sonra ne yerdeki adamlardan ne de yere devrilen çöp kutularından eser vardı. Ne olup bittiğini saniyeler içinde anlayamamış olması da bunun üzerine yağ katmıştı. Gürültüyle sokağa giren bir grup kalabalığa bakındı. Daha demin yerde yatan adamlardı bunlar(!) Nasl oluyorda bir anda tekrar ve tekrar karşısına çıkmıştı? Gözlerini kısarak çocuğa baktı. Çocukta tahmin edemediği bazı şeyler vardı. Bunu anlayabiliyordu. Ondan farklı bir gücü olduğunu anlaması uzun sürse de anlamıştı.

Kahretsin! Bu da ne demek şimdi? Sinirlerine hakim olamıyordu. Etrafındkai demir nesneler titremeye başladı. Sinirlerine hakim olmazsa nesneler etrafa saçılabilirdi. Gözlerini kapattı. Bir şekilde kendini kontrol etmeliydi. Adamları görmezden gelerek sinirle çocuğa döndü. "Nesin sen böyle? Başıma gece gece gelen bir bela mı? Yoksa saçma sapan egolarını ya da zevklerini başkalarının üzerinde denemek için güçlerini kullanan bir çocuk mu?"

Konu: Geri: Karanlıklar İçinde Koşuşturma Perş. Mart 04, 2010 2:32 pm

Alaycı bir sesle genç kızın kafasındaki ilk soruyu yanıtlamaya çalıştı.''Genel olarak adım Vanth ama tanıdıklar eyvah Vanth der.''Sözlerinin ardından parmaklarını bir kez daha şıklattı.Etraftaki nesneler ve kişiler görsel bir ışık dalgalanması ile eski haline dönmüştü.Sokak tekrar dağılmış genç kızı kovalayan adamlar tekrar iniltiler içerisinde yerdeydi.
...

''Gördüğün gibi sadece eğlenmeyi ve şamatayı seven biriyim ve senin gibi özel güçlere sahibim.Birde sana yardım etme konusu var.Sanırım minnet denilen şey henüz senin yanına uğramamış.' 'diyerek gözlerini yerdeki adamlara dikti.İçlerinden birinin hafif doğrulmaya çalıştığını fark edince biraz yana kayarak merdivenin korkuluklarına sıkı bir tekme attı.Attığı tekme sonucu parçalanan parmaklık adamın başına çarparak tekrar düşmesine neden olmuştu.Hızlı çözümlerin bazen kaçınılmaz olduğu bu hareketi ile birlikte tekrar kanıtlanmış olmuştu.
...

''Asla ilk seferinde yerde kalmasını bilmezler illa ikinci bir pataklama seansı uygulamak zorundayım.Peki sen bu adamları peşine takmak için ne yaptın.''

» Karanlıklar İçinde Koşuşturma
» Karanlık yeter içeri gir güneş..
» Kısa Bir Bilgi:Emilim Nedir?Böbrek Hastalıkları Nelerdir?
» telefon sapıklarına çözüm
» Çocuk Hastalıkları

Karanlıklar İçinde Koşuşturma

Karanlıklar İçinde Koşuşturma

Similar topics

Similar topics